Ilustrazio hauek ,XVIII-mendeko amerikako ikonografiaga botaniko produkzioetatik existitzen diren garrantzitsuetarikoa dira  .  1817an Madrileko Real Jardín Botánico –ra eraman ziren marrazkiak, gaur egun zentrua Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC) partea da, non oraindik han jarraitzen dute.

Ilustrazio multzoak eta expedizioaren herbarioak 3500 landare  espeziez osatuta dago, KOlonbiako floraren %10 gutxi gora behera, Iberiar penintsulako 5 aldiz gehiago.

Espedizioan zehar klasifikatutako espezie batzuk, 200 urte geroago topatu ez direnez, Centropogon ignoti-pictoris adibidez, momento honetan iraungituta  daudela ematen du.

Konposizio artistiko zainduak dira ilustrazioak, non edertasunaren bilaketa eta objetuaren irudiaren ezaugarrien  fidelitatea konbinatzen ditu. Mutis estilua deitzen da.   Erdiko ardatz simetriko eta  gorri eta berdeen erabilera kromatikoen teknika errefinatuan banatzen da irudia.  Landarearen gorputza  posizio zentralean eta  lorearen disekzioa eta fruituaren xehetasunak beheko partean kokaturik, marrazkiek irudikatzen dituzte. Orri nagusiak eta gazteak, bere aurrealde eta atzealdea, lore helduak eta lore-begiak, fruituak eta haziak irudikapen idealak dira

José Celestino Mutis

José Celestino Mutis (1732 Cadiz- 1808 Santa Fe de Bógota,Kolobia) apaiza izan zen, zirujau eta botanikoa,  Nuevo Reino de Granadan garatu zuen ia  bere karrera zientifiko guztia. Amerika  hispaniar-ko  natur historia  egitea zen bere desioa.

Cadiz eta sevillan ikasi zuen medikuntza eta kirurgia eta medikuntza praktika Madrilen hasi zuen, gorteko mediku moduan, Madrileko Real Jardín Botánico-n botanikan hezi zen, 1755-ean Fernando VI eraiki zuenak . 1760. Urtean  Pedro Messía de la Cerda  virrey-ren mediku moduan   bidaiatu zuen Reino de Nueva Granada-ra. Amerikan, medikuntza aktibitatea  eta aldiberean meatzaritza, matematikak eta astronomia  ikasketak  egin zituen  eta 1772-an apaiza ordenatu zen.

Expedizioa

1783-ean, lehenengo virrey Antonio de Caballero y Góngora-ren  aginduz eta gero Cédula Real  abalduna, Real Expedición Botánica del Nuevo Reino de Granada martxan jarri zen , Mutis-ek zuzenduko zuena  hil arte, 1808 urtean. Expedizioaren lanak 1816 arte  jarraitu zuten, ondorengoak sustatuta.

Lehenengo  hilabeteak Mesa de Juan Díaz delako lekuan garatu ziren, Bogotatik 62 kilometro hego-mendebaldera, non esplorazio batzuk egin ziren. Gero Mariquita-ra pasatu ziren, flora eta fauna  aberastasun askoko zonaldera, 1783 etik 1790 era egon ziren. Taldea, naturalistas, margolaris, biltzailes,geografos eta laguntza pertsonalez osatuta zegoen.

Mariquitan, Mutis-ek ,  zortzi artista lagunduta pintura tailerra antolatu zuen eta   1200 lamina egin zituzten, horietatik 600 kolorean. Beste marrazkiak( % 80 baino gehiago) 1790 tik 1816 bitarteko urteetan egin zituzten hurrengo periodioa, Santa Fe-n

1816an expedizioko materialak 105 kajoietan bidali ziren Madrilera.

Fernando VII-ak ikertu ondoren Natur-historiako Gabinetera (mineralak eta animaliak )  eta  Real Jardin Botakinora    (landare eta eskuidatziak) bideratu ziren.

1889 an  Natur historiako erlazionaturik ez zegoen dokumentazioa  Biblioteca de la Academia de Historia-ra pasatu ziren.

Espedikzio botanikoaren garapenak ondorio handiak izan zituen komunitate zientifiko baten  osaketa eta orientazioan  eta Kolonbiako ikasketa botanikoetan.

Gainera , laminak zein herbarioa  etengabeko informazio iturri izan da   flora tropikalaren     ezaguera  aurrerapenean.

“Mutis  2020ko maiatzaren  17 arte izango da ikusgai eta erakusketarako sarrera doakoa izango da.

Busturian kokatutakoEkoetxea Urdaibai, Eusko Jaurlaritzaren Ingurumen, Lurralde Plangintza eta Etxebizitza Sailaren ingurumen zentroen sarearen parte da, eta  Ihobe Ingurumen Jarduketarako Sozietate Publikoak kudeatzen du.