Made in Europe"-tik ESPR etiketara: produktuaren ingurumen-etiketen joera berriak

Datozen urteetan, Europako industriak merkatuaren arauetan aldaketa estruktural bati egin beharko dio aurre. Europar Batasuna industria-politika berri bat bultzatzen ari da, non jasangarritasuna, zirkulartasuna eta tokiko ekoizpena lehiakortasunaren funtsezko faktore bihurtzen diren, Europan ekoitzitako produktuak sustatzeko eta autonomia estrategikoa indartzeko helburuarekin.

Testuinguru honetan, “Made in Europe” kontzeptua jada ez da jatorriaren erreferentzia soila; aitzitik, bereizketa-irizpide bihurtzen da, diseinu jasangarriari, zirkulartasunari eta trazabilitateari dagokienez eskakizun zorrotzak betetzen dituzten produktuekin lotua.

Aldaketa honek enpresentzat eskakizun berriak dakartza. Ingurumen-etiketatzearen bilakaeran, borondatezko komunikazio-tresna izatetik datu egiaztagarrietan, estandarizatuetan eta digitaletan oinarritutako eskakizun tekniko izatera igarotzen da, eta horrek gero eta gehiago baldintzatuko du merkaturako sarbidea. Aldi berean, produktuen ingurumen-errendimendua sailkatzeko eta ebaluatzeko sistema konparagarriak garatzen ari dira, Europako araudian integratuta.

Joera nagusien artean honako hauek nabarmentzen dira:

• Ontzien birziklagarritasun-eskalak (A–E)

• Produktu elektronikoen konpongarritasun-indizeak

• Karbono-intentsitatearen etiketak sektore estrategikoetan (altzairua, besteak beste)

Esparru berri honetan, enpresek aurrea hartu beharko dute eskakizun horietara egokitzeko eta beren merkatuetan modu egokian kokatzeko.

Ekostegun hau bereziki honako hauei zuzenduta dago:

• Produktu propioa duten industria-enpresak

• Europako balio-kateetan diharduten ETEak, azken produktuen osagaiak garatzen dituztenak

• Jasangarritasun, estrategia, arau-betetze eta berrikuntza arduradunak

• Enpresa-laguntzako erakundeak, klusterrak eta lehiakortasun-eragileak

• Enpresei egokitzapen-prozesuetan laguntzen dieten talde teknikoak eta aholkularitzak